سرنوشت ذوالجناح اسب با وفاي سيدالشهداء

در گیرودار آشوب و حادثه کربلا، ناگاه ذوالجناح پشت از سوار تهی می بیند،

پریشان و بی قرار ، پای بر زمین اضطرار می کوبد و خود را به کنار جنازه می رساند.

باور نمی کند آنچه را که به چشم می بیند؛

زانو می زند ، بر می خیزد ؛ می چرخد، می ایستد ، پیشانی در خون سوار خویش فرو

می برد.

با یال های سفید، خون از اندام سوار می زداید.

اشک می ریزد، ناله می کند، صیحه می زند و همه نگاه های میدان را

معطوف چشم بی قرار و دل داغدار خود می کند.